Ajda Pekkan'ın plak şirketlerine açtığı 373 şarkılık telif davasında karar çıktı
Ajda Pekkan’ın eski kayıtlarının yazılı izni olmadan dijital platformlarda yayımlandığı gerekçesiyle açtığı davada mahkeme, 373 kayıt için yapılan yayınları hukuka aykırı buldu.
Ajda Pekkan’ın eski kayıtlarının dijital platformlarda izinsiz yayımlandığı gerekçesiyle açtığı dava sonuçlandı. Mahkeme, sanatçının yazılı izni olmadan yapılan yayınları hukuka aykırı buldu; karar, 1965’ten bugüne uzanan 373 kaydı kapsıyor.
Dijital yayınlar için yazılı izin talebi
Gazeteci Halit Turan’ın aktardığına göre Türk pop müziğinin “Süperstar”ı Ajda Pekkan, icracı sanatçı olarak hak sahibi olduğu albüm ve şarkı kayıtlarının YouTube, Spotify ve Apple Music gibi platformlarda kendisinden yazılı izin alınmadan yayımlandığını öne sürerek yargıya başvurdu. Davayı sanatçının avukatı Ergin Akçay açtı. Davada, plak, kaset ve CD döneminde verilen izin belgelerinin dijital yayın hakkını kapsamadığı savunuldu.
Mahkeme davayı kabul etti
Mahkeme, davalı Elenor Plak, Akbaş Müzik, Avrupa Müzik ve Odeon Müzik ile davaya fer’î müdahil olarak katılan Bağlantılı Hak Sahibi Fonogram Yapımcıları Meslek Birliği’nin (MÜ-YAP) savunmalarını reddederek davanın kabulüne karar verdi.
Kararın kapsadığı 373 kayıt
Karar, Pekkan’ın 1965’te kaydettiği “Her Yerde Kar Var” ile başlayan ve 35’ten fazla albüm, 45’lik, single ve koleksiyon setine yayılan 373 kaydı kapsıyor. Listede “Bambaşka Biri”, “Kimler Geldi Kimler Geçti”, “Petrol”, “Haykıracak Nefesim Kalmasa Bile”, “Boş Sokak” ve “Uykusuz Her Gece” gibi şarkılar da bulunuyor.
“Süper Star 1”, “Süper Star 2”, “Ajda Pekkan 1972”, “Pour Lui” ve 1980 Eurovision şarkısının yer aldığı “Pet’r Oil” albümleri ile “Ajda Pekkan Box Set” ve “Ajda Pekkan Koleksiyon” serilerindeki kayıtlar da karar kapsamında yer alıyor.
Gerekçeli kararda dijital yayın hakkı vurgusu
Gerekçeli kararda, internet üzerinden umuma iletim hakkının 2001’de Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na girdiği belirtildi. Kararda, o tarihten önce henüz doğmamış bir hakkın devredilemeyeceği ifade edildi. 2001 sonrasında yalnızca plak, kaset, CD ya da LP için verilen izinlerin de dijital yayını kapsamadığı vurgulandı. Yapımcının ses kaydı üzerindeki hakkının, icracı sanatçının ayrıca izin vermesi gerekliliğini ortadan kaldırmadığının altı çizildi.
Karar, eski kayıtların dijital platformlarda kullanımı konusunda yapımcılar ile sanatçılar arasındaki benzer anlaşmazlıklar için de örnek gösteriliyor.



