AK Parti cephesinde son günlerde FON meselesiyle ilgili yapılan açıklamaları dikkatle takip ediyorum. Konuyla ilgili mikrofonu eline alan pek çok partili, benzer cümlelerle açıklama yapılmasını istediğini söylüyor. Hatta neredeyse herkes, "Ben de açıklanmasını isterim" diyor. Siz, her fırsatta açıklanmasını istediğinizi dile getirdikçe, kamuoyunda doğal olarak şu soru oluşuyor. Madem açıklanmasını istiyorsunuz, o halde neden açıklanmıyor? İnanın bazen bir cümleyi tekrar etmek, o cümlenin taşıdığı anlamı güçlendirmek yerine tartışmayı daha da büyütüyor.
Hele ki konu, kamuoyunun yakından takip ettiği, siyasi sonuçları olabilecek bir mesele ise kullanılan her kelimenin ayrıca düşünülmesi gerekir. Bir diğer dikkat çekici ifade de "Ucu nereye giderse gitsin, açıklansın" söylemi. Açıkçası bu aşamada meselenin ucunun nereye gideceğini konuşmak için biraz geç kalınmış olabilir. Dolayısıyla mesele artık birkaç siyasi açıklamayla geçiştirilebilecek bir noktada değil. Burada AK Parti açısından asıl dikkat edilmesi gereken konu ise söylem birliği.
Bir partinin farklı isimlerinden, aynı meseleye ilişkin birbirinden farklı tonlarda ve farklı mesajlar içeren açıklamalar gelmesi, kamuoyunda doğal olarak bir koordinasyon sorunu olduğu izlenimi yaratıyor. Hangi bilgiler paylaşılacak, hangi açıklamalar hangi yetkili tarafından yapılacak? Sayın Mehmet Şimşek'e belki biraz kızacağı bir önerim olacak. Kendisinin ekonomi alanındaki bilgi birikimini, uluslararası tecrübesini ve teknik kapasitesini tartışmak elbette başka bir konu. Dünyada ekonomi alanında saygın bir geçmişe sahip olduğu da bilinen bir gerçek.
Bugün Türkiye'de vatandaşın en çok merak ettiği konuların başında enflasyon, hayat pahalılığı, alım gücü, kira fiyatları ve geleceğe ilişkin beklentiler geliyor. İnsanlar bu göstergelerin kendi hayatlarına nasıl yansıyacağını bilmek istiyor. Sayın Şimşek'in açıklamaları çoğu zaman kısa, teknik ve ekonomi çevrelerinin anlayabileceği bir dilde kalıyor. Oysa vatandaşın ihtiyacı olan şey, karmaşık ekonomik tabloların anlaşılır bir dille anlatılması. Ekonomi yönetimi gibi doğrudan milyonlarca insanın hayatına dokunan bir alanda, basın iletişiminin de en az ekonomi politikaları kadar güçlü olması gerekiyor.
Bakanlığın basın iletişimini yürüten isimlerin medya dünyasıyla kurduğu ilişkinin, tanınırlığının ve erişilebilirliğinin de bu açıdan önemli olduğunu düşünüyorum. Ekonomide neler yapıldığını, hangi adımların atıldığını, hangi hedeflere ne kadar yaklaşıldığını anlatın. Üstelik bunu yalnızca ekonomi gazetecilerine değil, doğrudan vatandaşın anlayacağı bir dille yapın. Bu soruların yanıtlarını düzenli olarak duymak, toplumun ekonomi yönetimine ilişkin algısını da değiştirebilir. Bir televizyon kanalına çıkmak elbette önemlidir ki olmalıdır da…
Ancak bir bakanın tek bir televizyon programına katılmasının, toplumun tamamına ulaşmak anlamına geldiğini düşünmek büyük bir yanılgı olur. Kendisi yalnızca bir ekonomist değil, aynı zamanda siyasi sorumluluğu olan bir hükümetin ekonomi yönetiminin başında bulunuyor. Dolayısıyla atılan her ekonomik adımın siyasi ve toplumsal sonuçları da var. Ancak bunun toplumda nasıl karşılık bulacağı, hangi kesimleri nasıl etkileyeceği ve siyasi sonuçlarının ne olacağı da hesaplanmalı. COP31 gündemi beklendiği gibi geniş bir kesimin dikkatini çekmeye devam ediyor.
Siyaset dünyasından iş dünyasına, uluslararası kuruluşlardan markalara kadar pek çok aktör, bu önemli gündem üzerinden kendi çalışmalarını ve hedeflerini kamuoyuyla paylaşıyor. Özellikle markaların sürdürülebilirlik alanında yürüttükleri çalışmaları anlatmaları, bu sürecin olumlu taraflarından biri. Markaların bu gündemde yer alması, yaptıkları çalışmaları anlatması ve çevresel sorumluluklarını gündeme taşıması elbette değerli. Sürdürülebilirlik söylemi ile sürdürülebilirlik performansı aynı şey değil. Kamuoyu artık yalnızca güzel sunumlar, etkileyici sloganlar ve iddialı hedefler görmek istemiyor.
Gerçekten ne yapıldığını, hangi sonuçların elde edildiğini ve verilen sözlerin ne kadarının hayata geçirildiğini de bilmek istiyor. Bence markaların bu sürece dahil olması ve çalışmalarını görünür kılması başarılı bir gelişme. Ancak bundan sonraki aşamada önemli olan, anlatılanların ölçülebilir sonuçlara dönüşmesi. Meclis'te devam eden bütçe görüşmelerini izlerken aklıma takılan bazı noktalar var. Bütçe görüşmeleri, bir ülkenin ekonomik önceliklerinin, kaynak dağılımının ve gelecek vizyonunun tartışıldığı en önemli demokratik platformlardan biri.
Milletvekillerinin burada konuşması, eleştirmesi, hesap sorması ve hükümetin politikalarını sorgulaması son derece doğal. Fakat son dönemde, bazı muhalefet milletvekillerinin bütçe görüşmelerini bir tartışma ve denetim alanından ziyade adeta bir sosyal medya içerik üretim sahasına dönüştürdüğü izlenimine kapılıyorum. Bakıyorum konuşma başlamadan önce hemen hepsinin telefonları hazır kameraları açık. Milletin bütçesinin konuşulduğu, milyarlarca liralık kaynakların nasıl kullanılacağının tartışıldığı bir ortamda gerçekten önceliğiniz bu mu?
Ülkenin meseleleri mi, yoksa konuşmadan çıkarılacak birkaç saniyelik sosyal medya videosu mu daha öncelikli? Bir bakanın elini sıkmak ya da sıkmamak üzerinden siyasi mesaj üretmek ne kadar anlamlı? Elbette milletvekilleriyle bakanlar arasında siyasi görüş ayrılıkları olabilir. Ama bence memleketine hizmet götürmek isteyen bir milletvekili, kişisel polemiklerin ve görüntü verme çabasının ötesine geçebilmeli. Çünkü seçmen, kendisini temsil etsin diye milletvekili seçiyor. Sanırım siyasetin biraz daha ciddiyete, biraz daha sorumluluğa ve biraz daha memleket meselesine odaklanmaya ihtiyacı var.
Bu konuda atılacak adımların çok iyi hesaplanması, ekonomik gerçekler ve toplumsal beklentiler birlikte değerlendirilerek kamuoyuna net açıklamalar yapılması gerekiyor. Emeklilerde oluşan beklentinin doğru yönetilmesi büyük önem taşıyor. Karşılanamayacak beklentiler oluşturmak, sonrasında telafisi oldukça güç bir hayal kırıklığına yol açabilir. Bu nedenle ekonomi yönetiminin, alınacak kararların toplumda oluşturacağı karşılığı da iyi hesaplaması gerekiyor.
