4 maçta sıfır puan alan bir takımın seyircisi hala tribünleri dolduruyor. Yeni oluşumdan umutlu olan taraftarların heyecanı ve beklentisi mevcut ancak yazar bu iyimserliğe tam olarak katılmıyor.
Montella'nın gönderilmesi ve onun oynattığı sistemin doğru olduğu düşünülüyor; forvetsiz sistemin bu takım için daha başarılı olacağı belirtiliyor çünkü kalitesiyle o mevkide oynamayı hak eden bir forvet yok ve kontenjandan oynatılacak bir oyuncunun katkısı belirsiz.
Takımın topu rakip sahaya taşıyıp sürekli orta kesen bir takım olmadığı vurgulanıyor; Osimhen gibi bir forvet varsa forvetli sistem oynanmalı, yoksa orta sahada bir eksik olmanın faydası yok.
Belçika örneği verilerek, forvetsiz oynanmasının 4-3-3 ile güzel pozisyonlar bulup gol atabildiği belirtiliyor; modern futbolda gol atmak için mutlaka forvete ihtiyaç olmadığı, topun iyi kullanılıp doğru kişiyle buluştuğunda gol atılabileceği ifade ediliyor.
'Çok da ahım şahım futbolcu değil' denilen Arda'nın golü, bu yakıştırmaları yapanlara cevap olmuş ancak bu gol dışında doğru dürüst pozisyon bulunamadığı, ilk yarıda sadece 1 isabetli ve 1 isabetsiz şut olduğu kaydediliyor.
Takımda topu kim alsa Arda Güler'i aradığı, hücumda doğru boş koşu yapacak ve rakip savunmayı boşa düşürecek sistem ve oyun zekasının bulunmadığı, bu yüzden tıkanan hücumlarda geri dönüldüğü veya Arda Güler'i aradıkları belirtiliyor.
Messi veya Ronaldo gibi bir kahramanın takım kurtardığı günlerin geçmişte kaldığı ifade ediliyor; ikinci yarıdaki değişikliklerle canlanma olsa da kısırlık ve pozisyon sonuçlandırma konusundaki etkisizlik devam ediyor, Deniz'in çaprazdan vurduğu şut dışında etkisiz oldukları söyleniyor.
Oyuncuların iyi niyetinden, mücadele azminden ve milli forma için fedakarlığından şikayet edilmediği, herkesin canla başla çabaladığı ancak organizasyon eksikliğinin had safhada olduğu belirtiliyor.
'Doku uyuşmazlığı'nın bu durumun en veciz örneği olduğu vurgulanıyor; Sergen Hoca'nın maç öncesi
Bazı dokunuşlar yaptık
